De afgelopen (bijna) twee jaar zijn jullie via dit blog op de hoogte gesteld van het wel en wee van Hotline to Home. Het voeren van dit blog heeft geleid tot veel contacten. Veel van deze contacten hebben bijgedragen aan de voortgang van Hotline to Home. Andere contacten hebben geleid tot het verder ontwikkelen van, zeg maar, algemene inzichten.

Als ik nu kijk naar de kosten/baten analyse van mijn blog, dan kom ik tot de conclusie dat er sprake is van verminderde meer-opbrengsten. Kortom, voor Hotline to Home is dit blog niet meer essentieel. En omdat daarme de bestaansreden van het blog aan het wegvallen is, ga ik ermee stoppen. There is no need.

Achter de schermen, maar niet meer voor iedereen leesbaar, blijft er hard gewerkt worden aan de verdere ontwikkeling van Hotline to Home. Op locaal niveau in Weert: de hotliners zijn op een enkeling na nog heel enthousiast. En op breder niveau: wellicht zjin er in de nabije toekomst nieuwe mogelijkheden om voor grotere groepen mensen iets te kunnen betekenen.

Ik dank alle lezers van mijn blog heel hartelijk (wie jullie ook mogen zijn).

Een aantal van jullie heb ik min of meer persoonlijk leren kennen. Enkelen kom ik vast nog eens tegen. Voorspoed, dat wens ik iedereen van goede wil. Bye-bye..

Aan het bestuur van Hotline to Home.

Beste Jan, Na ca. 2 jaar erin geloven en hopen dat het Hotline to Home project van de grond zou komen, en mij de voldoening zou geven waarop ik steeds gehoopt had, ben ik nu tot de slotsom gekomen dat dit niet gaat gebeuren. Het onderzoek van het extern bureau en het mailtje laatst van `iemand` van het verzorgingstehuis hebben bij mij dit gevoel nog doen versterken. Ik heb daarom besloten te stoppen met mijn vrijwilligerswerk bij Hotline to Home. Ik wens het bestuur en alle collega´s die verder gaan met het project het allerbeste toe. Met vriendelijke groeten, Daan

Beste Daan: ik dank je heel hartelijk voor al je inzet in de afgelopen tijd. Zelf geloof ik een beetje in goede tijden slechte tijden. Het is zeker niet zo gegaan als ik had gedacht, maar ondertussen is er ook veel moois bereikt. Op een van de volgende vrijdagen ontvang ik twee medewerkers van Movisie. Met hen gaan we kijken hoe HTH verder ontwikkeld kan worden. Via dit blog blijf je op de hoogte. Ik hoop dat je veel positiefs kunt putten uit je nieuwe activiteiten.

Hartelijke groet van Andre

Vandaag hebben de hotliners een demo-dag georganiseerd. De vrijwilligers zijn de belangrijkste kracht van het hotline to home concept, de techniek is er en wordt gewoon gebruikt. Zie het vurig enthousiasme!

Hoewel de techniek best hi-tech is, zijn alle componenten gewoon commercieel verkrijgbaar. Maar je moet het dan wel even doen. Dat doen we dan ook, en dat blijven we doen. Het is gewoon even volhouden, dat wel.

Onze kinderen snappen heel makkelijk hoe alles werkt, verbazen zich dat er niet overal Hotline to Home achtige voorzieningen zijn. Het meerendeel van de rest snapt dat niet zo goed, en kan het zich bovendien ook niet zo goed voorstellen. Daarom dus de demodag, want zien is geloven. Mensen accepteren slechts vanuit gunstige indrukken, goede eerdere ervaringen.

hallo..
dit systeem is echt geweldig.. je kunt lekker in contact blijven met familie en vrienden en geeft je ook echt een goed gevoel..
ik hoop dat ze dit in meer ziekenhuizen aanpassen, want ik denk dat veel kinderen en volwassenene dit zeer op prijs zouden stellen.

groetjes Ivy

Het initiatief Hotline to home is erg mooi. Na ons gesprek heb ik de website even bekeken: erg professioneel! Mijn compliment. Het is een initiatief waar MOVISIE wellicht wel iets voor kan en wil betekenen. Het lijkt ons (MOVISIE) goed hierover met u verder te spreken en op zoek te gaan naar concrete mogelijkheden waarop MOVISIE en hotline to home elkaar kunnen helpen en ondersteunen. Dit initiatief is de moeite waard om bekend te maken!

(Door een medewerker van Movisie)

Hallo B. ik vindt het een zeer goed idee. We hebben het er vrijdag over ik sluit me helemaal aan op het voorstel. ik zou het bijzonder jammer vinden als HotlineToHome tengronde zou gaan. Daarom wil ik overal aan mee werken zodat HotlineToHome op meerdere plaatsen ingezet kan worden. Ik ben er van overtuigd dat veel mensen in bejaarden verzorgingshuizen en ziekenhuizen dit een leuke bezigheid kan bezorgen. Mijn moeder wordt in februari 80 jaar. Zei is als enigst kind overgebleven de rest van haar broers en een zus zijn inmiddels overleden. Toen mijn vader stierf leerde ze een andere man kennen maar dat was alleen maar om de vriendschap en vooral de eenzaamheid. Mijn vader is al verschillende jaren dood. Mijn moeder kan niet tegen het alleen zijn. Ze hoort slecht heeft een oog ziekte glaucoom. Gezien haar leeftijd en de ouderdom’s kwalen trekt ze zich vaker terug. Ze vindt het fijn als mijn broer en ik dan regelmatig binnen lopen. Ik ben er van overtuigd dat er veel meer oudere mensen met dit geval zitten. En daar zou HotlineToHome ook wat voor kunnen betekenen. Daarom vindt ik dit ook zulk leuk werk om te doen. Groetjes C

"Beste André,

Na ons onderhoud en na mijn gesprek met vier sympathieke vrijwilligers van Hotline to Home heb ik een mail met info naar de collega’s gestuurd en afgelopen maandag hebben we er over gesproken tijdens het lunchoverleg. We zijn het er allemaal over eens dat het een bijzonder mooi initiatief is en willen het zeker steunen. Momenteel had men niet echt bewoners in het hoofd die we zouden kunnen opgeven (maar zoals iemand opmerkte, ik meen PJ, we moeten nu ook met andere ogen gaan kijken). Onder dementerende personen zijn er maar zeer weinig die cognitief nog goed genoeg zijn om werkelijk te kunnen genieten van Hotline to Home, van mijn afdeling is er eigenlijk maar één iemand bij wie ik me voor zou kunnen stellen dat ze e.e.a. zou begrijpen, de familie van deze mevrouw woont echter allemaal in de buurt en komt zeer vaak op bezoek.

Ik moest bij de collega’s ook even het idee uit de wereld helpen dat de familie of vriend per sé in Amerika of zo moet wonen . Per slot van rekening kan het, zeker bij een bejaarde persoon, maar al te goed gebeuren dat ze wel vrienden hebben of bejaarde broers of zussen die eigenlijk niet meer tot reizen in staat zijn, ook dan zou het erg leuk kunnen zijn. In de eerste plaats denk ik dat vooral voor de mensen op de revalidatie, de short-stay dus (dat "short" is overigens wel een relatief begrip, uw medewerkers waren erg verbaasd toen bleek dat het soms ook kan gebeuren dat mensen langer dan een maand op die afdeling liggen; bij ons, met onze doelgroep, is korter echter zeer uitzonderlijk)(en dan gaat het meestal nog om mensen die erg snel overlijden), veel steun zouden kunnen vinden bij en plezier beleven aan uw project. Ik zou willen vragen of jullie een folder of flyer of zo hebben, die zouden we graag in het informatiemapje doen wat de mensen krijgen voor de opname. Mocht er geen folder bestaan, dan zal ik zelf een brief opstellen die we er bij kunnen doen.

Recent is er in Hieronymus – voor het geval u dit niet zou kennen, dat ligt hier juist om de hoek in de Biest (tegenover een uitzonderlijk goede frietzaak)(maar dat eet een cardioloog natuurlijk nooit) – een mevrouw komen wonen (daar wonen alleen maar "somatiekers" in een long-stay context) wiens zoon in Australië woont, daar getrouwd is en twee dochters heeft. Dit is een mevrouw die cognitief ook zeer goed is. Die zoon is haar enige kind. Ik heb hem met zijn familie pas ontmoet. De zoon is ook nog tot oudejaarsdag hier maar voor de lange termijn lijkt me dat wel een mevrouw die het leuk zou vinden om eens te kunnen videochatten met haar familie. Ik begrijp wel dat we dan met de tijd rekening moeten houden, dat uw vrijwilligers bij voorkeur in de namiddag werken maar dat er bij uitzondering ook wel eens een avondafspraak gemaakt zou kunnen worden. In dat geval zal het vooral afhangen van de bereidwilligheid van de familie om op een raar moment uit bed te komen. Daar komt echter nog bij dat ik niet weet of een bezoek aan dat tehuis (het is op zich maar 6,5 minuut wandelen) ook tot de mogelijkheden behoort, wij schikken ons wat dat betreft volledig naar wat Hotline to Home ons wil aanbieden. Wij zien het niet als een recht om wat te mogen vragen, hoewel, wel als een voorrecht, maar dat is dan ook heel wat anders.

Graag zou ik horen of er een folder beschikbaar is, zo niet, dan zal ik zelf wat maken om de nieuwe bewoners op de mogelijkheid van Hotline to home attent te maken. Ik zal bij de collega’s hier in huis, met name K en PJ, nog geregeld eens informeren of ze hun ogen openhouden, zij hebben de afdelingen onder hun hoede waar potentieel geïnteresseerden mensen wonen (ik zelf heb in Martinus alleen PG-patienten). Ook hebben wij met een zekere regelmaat haio’s in dienst die dan ook met somatische mensen werken, bij hun zal ik er ook geregeld eens over praten.

Een echte "testcase" (had ik met die vier heren afgesproken, iemand zoeken die het heel leuk zou vinden om dat hier ook eens mee uit te proberen zonder de garantie dat het meteen de eerste keer goed zou gaan) hebben wij momenteel niet in gedachten. Ik zelf heb dan die mevrouw uit Hieronymus, als dat ook mag zou zij hiervoor wel in aanmerking komen. Misschien zou ze zelfs wel interesse hebben nu haar zoon er nog is, dan zou namelijk ook die zoon zijn vrouw en kinderen (die zijn al weer terug) even kunnen zien. Maar nogmaals, ik kan me voorstellen dat met Hieronymus er bij het wat veel zou worden. Maar mocht dat ook mogen, dan hoor ik dat graag van u.

Voorlopig zijn we weer op de hoogte, wij houden onze ogen open.

Wederom vriendelijke groeten en een fijn weekend toegewenst,

René"

(zo gaat dat bij ons: raw text, real lives AL)

Virtueel op bezoek met Hotline to Home: wat de boer niet kent..

In deze workshop delen wij onze kennis die wij hebben opgedaan over de implementatie van het Hotline to Home (HTH) communicatieprogramma in een streekziekenhuis.

Het vernieuwende van HTH is de inzet van moderne, maar algemeen verkrijgbare audiovisuele communicatietechnieken waarmee patiënten of bewoners van een zorginstelling contact kunnen blijven houden met hun thuisfront. Speciaal getrainde vrijwilligers spelen in dit programma een sleutelrol, waardoor ook ouderen en zieken via een internetverbinding leden van hun eigen primaire groep ("We-group") thuis -of waar dan ook- kunnen spreken en zien. De gebruikers van deze virtuele bezoeken zijn erg enthousiast: zowel binnen- als buiten de instelling.

De winst van dit programma vloeit voort uit de instandhouding van de sociale inbedding van de opgenomen patient of  bewoner. Dit geeft veel positieve gevoelens bij patiënt of bewoner en diens familie. Deze vorm van waarde-creatie past daardoor uitstekend in nieuwe Feel Good programma’s en  Hospitality concepten.

In de workshop geven we een live-demo van een virtueel bezoek middels een beeld-belverbinding over (draadloos) internet. Tevens zullen we ingaan op een aantal succes- en faalfactoren bij de invoering van deze nieuwe service.

Wij hebben geleerd, dat algemeen beschikbare technologieën nog bepaald niet standaard worden gebruikt, zelfs niet in high-tech omgevingen.  Bij de invoering van het programma in een complexe organisatie als een ziekenhuis hebben we veel geleerd over weerstanden tegen vernieuwing, maar ook over het overwinnen van sommige van deze weerstanden. Hier zullen wij specifiek op ingaan.

De innovatie is bedoeld voor alle  instellingen waar mensen voor langere tijd intramuraal verblijven, met name voor die instellingen die een regionale of nationale centrumfunctie vervullen. Daarmee is deze workshop erg interessant voor bestuurders en beleidsfunctionarissen van ziekenhuizen, verpleeghuizen, verzorgingshuizen en revalidatiecentra.

Waar dit op slaat? Het is mijn tekst voor in de brochure van KBD2008

Al eerder heb ik het geprobeerd in onze eigen gemeente Weert, onlangs suggereerde Crypto het ook: veranker Hotline to Home in de Wet Maatschappelijke Ondersteuning.

Dat gaan we nu met kracht proberen, en het eerste resultaat is een leuk telefoontje met Marleen Alblas van Movisie.

MOVISIE werkt voor en met overheden, burgerinitiatieven, vrijwilligers- en professionele organisaties met als doel de participatie en de zelfredzaamheid  van burgers te bevorderen. MOVISIE verzamelt, valideert, verrijkt en verspreidt kennis over welzijn, zorg en sociale veiligheid. Én adviseert over de toepassing van die kennis. Wij zijn maatschappelijk betrokken, werken aan concrete resultaten en nemen de lokale context als uitgangspunt.

Marleen vond HTH in elk geval een erg leuk initiatief, de moeite van verdere bestudering  waard en misschien nog wel meer.

Ik ben erg benieuwd naar de verdere ontwikkelingen, want het concept achter Hotline to Home is me erg dierbaar (klikken voor het 5-minuten filmpje). Daarom hoop ik dat nog veel mensen er in de toekomst van kunnen genieten. En het zou mooi zijn als een krachtiger partij dan wij -nog weinigen- dit vermoeide paard eens tot galop kunnen brengen. Verankeren in de WMO dus.

Aan een dood paard moet je niet trekken. Maar wie stelt die diagnose: de veearts of de ruiter?

Hotline to Home komt een beetje in dood tij.    Geen eb.     Geen vloed.      Rust.      Rust.        Teveel rust.

Vandaar dat ik dit blog met andere dingen vul, die trouwens ook heel interessant zijn. De komende tijden zullen we zien hoe we een escape vinden. Gaat het in ons ziekenhuis anders lopen, als verpleegkundigen zich actief achter deze service scharen? Vinden we een ander slagveld/ werkterrein (verpleeghuizen, revalidatiecentra) ? Nieuwe allianties, grote broers? Adoptie-ouders??

Nog even Paulo Coelho: vecht voor je droom. Dat zal in ieder geval de leidraad blijven, maar vechten doe ik alleen als ik kan winnen.

Hoe dan ook ben ik van Hotline to Home wel veel rijker geworden. En dat bedoel ik niet in materieel opzicht. Dan doel ik op alle geweldige mensen die ik hierdoor persoonlijk (of virtueel) heb leren kennen.